تاروپود جادویی ابریشم و زربفت؛ از کارگاه‌های کاشان تا دربار جهان

نام «دیبا» در ادب فارسی همواره استعاره‌ای از غایت لطافت و کمال بوده است؛ پارچه‌ای از جنس ابریشم خالص که درخشندگی منشورگونه‌اش ناشی از ساختار مثلثی الیاف طبیعی پیله است.

در هنر زربفت و مخمل صفوی کاشان و اصفهان، استادکاران نخ‌های زرین گلابتون (مفتول‌های نازک نقره با آبکاری طلای ۲۴ عیار پیچیده‌شده بر محور ابریشم) را لابلای پودها می‌نشاندند تا شاهکارهایی بیافرینند که قرن‌ها بعد زینت‌بخش موزه‌های لوور و متروپولیتن گردند.

امروز در جامه‌سرای زر دیبا، همان نقوش هندسی شمسه، ترنج و اسلیمی با برش‌های ارگونومیک و سبک مدرن تلفیق شده‌اند تا بانوی معاصر، حس شکوه و استقلال فرهنگی را در پوشش روزمره و آیین‌های شکوهمند خود لمس نماید.